Ten przysmak najlepiej smakuje z chlebem razowym

Choć Wielkanoc za nami, warto powspominać świąteczne obżarstwo. Z pewnością u wielu z Was na stole zagościła kumpia wieprzowa. W 2005 r. wpisano ją na listę produktów tradycyjnych. Kumpię wieprzową niezwykle łatwo wykonać w warunkach domowych, dlatego cieszy się duża popularnością wśród wiejskich gospodyń. Co więcej, niegdyś przygotowywano ją nawet w warunkach polowych. Zabrana do koszyka wraz z razowym chlebem mogła stanowić podstawowy posiłek drwala, żniwiarza i oracza.

 

Podstawowymi surowcami do przygotowania kumpii wieprzowej są łopatka wieprzowa, gruba sól kamienna i liść laurowy. Mówi się, że gdyby nie sól, kumpia nie miałaby takiego słonawego i pikantnego (w zależności od ilości dodanych przypraw) smaku. Przed wędzeniem od dwóch do trzech tygodni świńska łopatka musi poleżeć w solance. Po uwędzeniu zimnym dymem wędlinę w lodówce można trzymać nawet miesiąc – bez uszczerbku dla jej zapachu, smaku i koloru.

 

Jej wytwarzanie sięga czasów udomowienia świni. W starożytnym Rzymie i Grecji wieprzowinę podawano jako nieodzowną potrawę na ucztach. W okresie średniowiecza chów trzody był powszechnie znany i miał najczęściej półdziki charakter. Produkty poubojowe ze względu na wysoką wartość odżywczą mają szerokie zastosowanie jako świeże mięso lub służą do wyrobu nietrwałych i trwałych wędlin. Metoda wykorzystywana do solenia mięsa została opisana w wydanej w latach 30. książce pt. ”Kuchnia Polska”.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

pięć × dwa =