W serwisie YouTube coraz wyraźniej widać rosnącą popularność nagrań typu „walking tour”. To kilkudziesięciominutowe, często godzinne spacery po miastach rejestrowane w wysokiej rozdzielczości, bez lektora, bez dynamicznego montażu i bez podkładu muzycznego. Kamera po prostu idzie przed siebie. Słychać kroki, rozmowy przechodniów, odgłosy ruchu ulicznego, czasem wiatr czy ptaki w parkach. Widz nie ogląda reportażu – ma poczucie, że sam znajduje się w danym miejscu i chłonie jego codzienność w najbardziej naturalnej formie.
Do tej pory takie materiały kojarzyły się głównie z metropoliami – Nowym Jorkiem, Tokio czy Paryżem. Coraz częściej jednak podobne realizacje powstają także w Polsce. Najnowszy film prowadzi przez Białystok pod hasłem „Co zostało z miasta wielokulturowego?”. To spokojny, niespieszny spacer po centrum, który pozwala przyjrzeć się architekturze, ludziom i rytmowi miasta bez komentarza narzucającego interpretację. Obraz i autentyczny dźwięk ulic tworzą przestrzeń do własnych refleksji – szczególnie w kontekście historii i wielokulturowej tożsamości, z której Białystok przez dekady był znany.
Tego typu nagrania spełniają kilka funkcji jednocześnie. Dla części odbiorców są formą wyciszenia – działają jak wizualny ambient, który można włączyć w tle podczas pracy czy odpoczynku. Dla innych to sposób na poznawanie świata bez biletu lotniczego, możliwość zobaczenia realnego, nieupiększonego miasta. Z perspektywy wizerunkowej to również subtelna, ale bardzo skuteczna promocja – miejscowość pokazuje się taką, jaka jest naprawdę, bez filtrów i marketingowych sloganów.
Trend ten otwiera duże możliwości także dla całego regionu. Podlasie, ze swoją historią, architekturą i krajobrazem, aż prosi się o podobne realizacje. Wirtualny spacer potrafi obudzić ciekawość skuteczniej niż klasyczna reklama. Godzina spokojnego marszu ulicami może stać się początkiem realnej podróży – tej, w której zamiast ekranu przed oczami pojawia się prawdziwe miasto i jego autentyczna atmosfera.

