Czy gdyby nie Opera i Pałac Branickich, w Białymstoku można by było zwiedzać tylko kościoły i cerkwie? Przynajmniej tak wynika z filmu, który pojawił się na YouTube i ma zachęcać do przyjazdu do Białegostoku. Czy tak jest w rzeczywistości?
Jeśli kamera przez pół godziny koncentruje się głównie na świątyniach różnych wyznań, widz otrzymuje obraz miasta sakralnego, niemal jednowymiarowego. Problem polega jednak nie na braku atrakcji, lecz na zawężonej narracji. Owszem, Białystok ma silnie widoczny komponent religijny. Bazyliki, kościoły, cerkwie, dawne synagogi czy meczet, które widzimy w filmie są ważnym elementem krajobrazu oraz świadectwem wielokulturowej historii miasta. Nie można tego negować. Jednak sprowadzanie oferty turystycznej do architektury sakralnej, z dwoma wyjątkami w postaci Opery i Pałacu Branickich, to uproszczenie, które nie wytrzymuje konfrontacji z rzeczywistością. Miasto rozwijało się nie tylko jako ośrodek religijny, lecz także jako ważne centrum przemysłowe XIX wieku. Do dziś w jego tkance urbanistycznej obecne są ślady fabrykanckiej przeszłości, dawne domy robotnicze, zabytkowe kamienice, które opowiadają historię dynamicznego rozwoju gospodarczego.
Białystok to również instytucje kultury, które nie ograniczają się do jednego gmachu opery. Nowoczesne muzea, galerie sztuki współczesnej to też dobre miejsca na zwiedzanie.
Istotnym atutem Białegostoku jest także zieleń. Parki, lasy i rezerwaty w granicach administracyjnych miasta pozwalają łączyć zwiedzanie z wypoczynkiem. Dla wielu turystów to właśnie możliwość spaceru wśród zieleni, przejazdu rowerem stanowi realną wartość. Tego w filmowej narracji niemal nie widać, choć w praktyce jest to jeden z elementów wyróżniających Białystok na tle innych ośrodków.
Dlatego odpowiedź na pytanie z początku artykułu, czy w rzeczywistości można tu zwiedzać tylko kościoły i cerkwie, brzmi jednoznacznie: nie. Można znacznie więcej. Trzeba tylko wyjść poza wąski kadr.
Partnerzy portalu:
